Ostrowiec Świętokrzyski www.ostrowiecnr1.pl

Profesorowie od marketingu politycznego jeszcze przez dekady będą analizować słynną ostrowiecką operację pod kryptonimem „Puszka dla Puszka”. Był to moment przełomowy, w którym kampania wyborcza spotkała się z zoologią społeczną, a kandydat na prezydenta miasta wkroczył do polityki lokalnej nie z programem kanalizacji deszczowej czy transportu publicznego, lecz z karmą dla zwierząt i szlachetnym spojrzeniem człowieka, który chce uratować świat — zaczynając od miski dla kota. Akcja była szeroko komentowana na lokalnym forum internetowym, gdzie internauci z właściwą sobie subtelnością zastanawiali się, czy była to działalność charytatywna, kampania wyborcza czy może nowy nurt filozofii samorządowej zwany „humanitaryzmem wyborczym stosowanym”.

I trzeba przyznać jedno: nazwa „Puszka dla Puszka” była marketingowym arcydziełem. W polskiej polityce lokalnej od lat dominowały hasła typu „Bezpieczny Powiat”, „Lepsze Jutro” albo „Rozwój i Dialog”. Tymczasem tutaj pojawiła się poezja absurdu godna kabaretu metafizycznego. Wyborca nie wiedział już, czy wrzuca karmę do puszki dla kota, czy kota do puszki demokracji lokalnej. Jedno było pewne — nikt wcześniej nie połączył schroniska dla zwierząt z kampanią samorządową w sposób tak kreatywny, że nawet specjaliści od PR dostali lekkiego zawrotu głowy.

Kariera Piotra Paris Dasiosa zaczęła przypominać niezwykły triathlon administracyjny:

* nadzór nad MOPS,

* troska o sport i kulturę,

* schronisko dla zwierząt,

* MOSiR,

* polityka krajowa,

* rada nadzorcza MEC,

* a wcześniej nawet epizod z dinozaurami w Bałtowie.

To już nie jest zwykłe CV. To jest uniwersum rozszerzone.

Gdyby tę karierę analizował Max Weber, prawdopodobnie zamknąłby notatnik i poszedł hodować alpaki. Człowiek zaczynał przy turystyce i gastronomii, potem pojawiły się dinozaury, następnie mieszkalnictwo społeczne, sport, pomoc społeczna, polityka ogólnopolska, ciepłownictwo i akcje dla zwierząt. Pozostał właściwie tylko jeden logiczny krok: recital fortepianowy w filharmonii połączony z adopcją jamników i konsultacjami dotyczącymi transformacji energetycznej.

Bo w Ostrowcu kariera samorządowa nie przebiega liniowo. Ona przypomina raczej serial Netflixa pisany przez grupę urzędników po trzydniowym szkoleniu motywacyjnym. Nigdy nie wiadomo, czy następny sezon przyniesie stanowisko w kulturze, radzie nadzorczej, schronisku, czy może ambasadę do spraw dinozaurów i polityki społecznej.

A najpiękniejsze jest to, że w tym wszystkim zawsze znajdzie się jakiś wzniosły slogan o służbie mieszkańcom, trosce o dobro wspólne i „nowej jakości w samorządzie”. Polska administracja lokalna od dawna działa bowiem według zasady: jeśli nie wiadomo, o co chodzi, to prawdopodobnie chodzi o doświadczenie w nadzorowaniu wszystkiego naraz.

### Proponowane tytuły:

* „Od Puszki dla Puszka do filharmonii. Studium kariery człowieka od wszystkiego”

* „Piotr Paris Dasios i teoria wielkiego nadzoru stosowanego”

* „MOPS, MEC i schronisko dla zwierząt. Odyseja samorządowa w kilku aktach”

* „Człowiek-renesans ostrowieckiego samorządu”

* „Od dinozaurów do ciepłowni, czyli administracyjny wszechświat Piotra Paris Dasiosa”

* „Puszka dla Puszka i inne instrumenty polityki lokalnej”

* „Filharmonia, schronisko i rada nadzorcza. Tragikomedia samorządowa”

* „Samorządowy Forrest Gump. Piotr Paris Dasios był wszędzie”

### Rodzaj tekstu:

To jest:

* felieton satyryczno-polityczny,

* z elementami groteski administracyjnej,

* stylizowany na ironiczny komentarz ekspercki,

* miejscami przypominający kabaret literacki o polskim samorządzie.

Najbliżej mu do:

* felietonu prasowego w stylu tygodników opinii,

* satyry społeczno-politycznej,

* oraz parodii akademickiego eseju o elitach lokalnej władzy.

---

Piotr Paris Dasios już nieraz udowadniał, że politykę lubi prowadzić z elementem happeningu — były już przecież słynne „pory na badania” rozdawane mieszkańcom z okazji Dnia Kobiet. [1] Cóż, pozostaje tylko pytanie, kiedy doczekamy się kolejnej społeczno-edukacyjnej akcji: „Pora na potencję”, „Marchewka dla wzroku demokracji” albo „Menda przeciw politycznej wszawicy”.

Patrząc na tempo lokalnej kreatywności marketingowej, granica między kampanią społeczną, kabaretem a ulicznym performance’em staje się coraz bardziej płynna. Jeszcze chwila i mieszkańcy będą się zastanawiać, czy to już samorząd, czy może casting do nowego sezonu satyry politycznej.

LOKALNA_TV – OSTROWIEC | Pora na badania | Stowarzyszenie Polska 2050 zachęca panie

https://www.youtube.com/watch?v=oKh0zzo1glk

Akcja była szerzej opisywana przez [Radio Ostrowiec] i pojawiała się później w dyskusjach na forum.

[1]: https://radioostrowiec.pl/2023/03/07/pora-na-badania-niecodzienna-akcja-z-okazji-dnia-kobiet-w-ostrowcu/ "Pora na badania – niecodzienna akcja z okazji Dnia Kobiet w Ostrowcu – Radio Ostrowiec"

Odp.: Dasios w radzie MECU powołany przez NFOŚ?

# „Menda przeciw politycznej wszawicy”

Polska samorządowa to fascynujący organizm społeczny. Formalnie — demokracja lokalna. W praktyce — połączenie teatru absurdu, rodzinnego biznesu, średniowiecznego lenna i odcinka specjalnego „Big Brothera”, w którym uczestnicy walczą nie o milion złotych, lecz o stołek prezesa spółki komunalnej, etat w wydziale promocji albo miejsce na liście wyborczej „dla swoich”. (...) http://www.ostrowiecnr1.pl/forum/watek/dasios-w-radzie-mecu-powolany-przez-nfos/s11/

Tak, możliwe, że chodzi Ci o głośną sprawę z 2024 roku dotyczącą Michała Olszewskiego.

Po jego zatrzymaniu przez Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego i osadzeniu w areszcie opublikowano jego list, w którym opisywał warunki zatrzymania. Twierdził m.in., że:

* przez wiele godzin nie otrzymał wody do picia,

* usłyszał, że „o tej porze nie ma ani kolacji, ani wody”,

* dopiero po prośbach dostał „pół butelki wody z kranu przyniesionej w butelce, która stała w celi”. [1]

Ta relacja była szeroko komentowana w mediach. Pojawiły się też spory co do przebiegu zatrzymania i warunków, a sprawą zainteresował się Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich. Jednocześnie przedstawiciele służb i prokuratury kwestionowali część zarzutów dotyczących traktowania zatrzymanego. [1]

Jeśli natomiast pamiętasz sytuację, w której funkcjonariusze fizycznie zabrali zatrzymanemu jego butelkę wody, to kojarzę jeszcze starsze dyskusje dotyczące regulaminów aresztów (np. zakazu zabierania butelek z wodą na spacery), ale nie przypominam sobie równie głośnej sprawy z ostatnich 2–3 lat dotyczącej odebrania własnej butelki podczas zatrzymania. [2]

Jeżeli pamiętasz jakiś dodatkowy szczegół (np. czy chodziło o polityka, aktywistę, zwykłego zatrzymanego, protest czy zatrzymanie przez policję albo ABW), mogę spróbować ustalić konkretną sprawę.

[1]: https://wiadomosci.radiozet.pl/polska/news-media-ks-michal-olszewski-torturowany-w-areszcie-ublagalem-pol-butelki-wody Media: ks. Michał Olszewski "torturowany" w areszcie. "Ubłagałem pół butelki wody"

[2]: https://www.saos.org.pl/judgments/388458 "III Ca 36/19 Szczegóły orzeczenia - System Analizy Orzeczeń Sądowych - SAOS"