Ostrowiec Świętokrzyski www.ostrowiecnr1.pl

Jeśli prezydent miasta mianuje w trybie bezkonkursowym zastępczynię dyrektora miejskiej instytucji, tzn. jednostki budżetowej, to czy wypada, aby dyrektor tej jednostki obdarowywał nowo powołaną zastępczynię kwiatami?

To pytanie dotyka kwestii zarówno etykiety urzędniczej, jak i potencjalnych kontekstów formalnych czy nieformalnych relacji w administracji publicznej.

1. Aspekt formalny

Jeśli mówimy o instytucji publicznej (jednostce budżetowej), to obowiązuje zasada przejrzystości, bezstronności i profesjonalizmu. Obdarowywanie nowo mianowanej współpracowniczki kwiatami nie jest zabronione, ale powinno być traktowane jako gest grzecznościowy, a nie wyraz podległości lub politycznej lojalności. Nie może też być odbierane jako forma pochlebstwa wobec osoby mianowanej poza konkursem.

Warto zaznaczyć, że:

* Prezydent miasta ma prawo powołać zastępcę dyrektora bez konkursu, jeśli ustawa nie nakłada obowiązku konkursowego trybu obsadzania tego stanowiska.

* Dyrektor jednostki budżetowej podlega prezydentowi miasta, więc sytuacja, w której dyrektor wręcza kwiaty osobie wskazanej przez prezydenta, może budzić wątpliwości co do niezależności i relacji służbowych, zwłaszcza jeśli jest to interpretowane jako nadmierna uległość lub aprobatywa dla kontrowersyjnego powołania.

2. Aspekt kulturowy i etykieta

W polskiej kulturze urzędowej (i szerzej – służbowej) wręczanie kwiatów z okazji objęcia stanowiska jest gestem spotykanym, choć częściej praktykowanym w przypadku awansu wewnętrznego, jubileuszu czy odejścia z pracy.

Wręczenie kwiatów może być postrzegane jako:

* Grzecznościowy gest powitalny, o ile ma charakter neutralny i nie przesadza z formą,

* Lub – w zależności od okoliczności i tonu sytuacji – jako gest nieprofesjonalny, zwłaszcza jeśli towarzyszy mu przesadna celebracja osoby powołanej poza konkursem.

3. Jak to może być odebrane

To, "czy wypada", zależy od kontekstu instytucjonalnego i otoczenia społecznego:

* Jeśli w jednostce panuje kultura organizacyjna przyjazna i otwarta, taki gest może być uznany za serdeczny i naturalny.

* Jeśli jednak sytuacja powołania budzi kontrowersje (np. brak konkursu, niejasne kompetencje osoby powołanej), to wręczanie kwiatów może być odebrane jako forma podlizywania się lub wyraz oportunizmu.

Podsumowanie

Czy wypada? – Można, ale należy zachować umiar. Gest powinien być dyskretny i uprzejmy, nie przesadzony. Należy też wziąć pod uwagę, jak taki gest może zostać odebrany przez zespół i czy nie zaszkodzi to autorytetowi dyrektora jako osoby odpowiedzialnej za profesjonalizm w jednostce.

Mając na uwadze zarówno neutralny, profesjonalny ton, jak i sytuację objęcia stanowiska w jednostce samorządowej bez konkursu, poniżej proponuję zwięzłe, taktowne i wyważone powitanie, które może być użyte w formie ustnej lub pisemnej (np. wewnętrznej notatki, komunikacie intranetowym lub krótkim przemówieniu powitalnym).

Propozycja neutralnego powitania:

Szanowni Państwo,

Z przyjemnością informuję, że z dniem 3 lutego 2025 r. stanowisko Zastępcy Dyrektora Centrum Rozwoju Lokalnego objęła Pani Marta Dobrowolska-Wesołowska.

Pani Marto, witamy serdecznie w naszym zespole. Życzymy Pani wielu sukcesów w realizacji zadań i satysfakcji z pracy na rzecz rozwoju lokalnego. Liczymy na dobrą współpracę, otwartą komunikację i wspólne działanie dla dobra naszej instytucji oraz mieszkańców Ostrowca Świętokrzyskiego.

Z wyrazami szacunku,

Marcin Marzec

Dyrektor Centrum Rozwoju Lokalnego

Kilka uwag praktycznych:

* Forma bez kwiatów i prezentów – wystarczy słowo powitania. Można przekazać uścisk dłoni i zaprosić do wspólnej rozmowy z zespołem.

* W razie potrzeby symbolicznego gestu – ewentualnie mały, neutralny upominek biurowy (np. notes z logo instytucji) jest bezpieczniejszy niż kwiaty.

* Wystąpienie wewnętrzne – jeśli powitanie odbywa się na spotkaniu zespołu, warto zachować ton rzeczowy, unikając komplementów lub przesadnej serdeczności.

Ciekawe ile kosztował taki bukiecik i kto za niego zapłacił, i ewentualnie w której kwiaciarni dokonano zakupu.

Radni, do dzieła! Pilnie potrzebna jest interpelacja do Rady Miasta – mieszkańcy mają prawo wiedzieć, dlaczego i za czyje pieniądze kupowane są kwiaty dla nowo powołanej zastępczyni dyrektora, której wybór przez prezydenta budzi kontrowersje, zwłaszcza że odbył się bez konkursu. Jak mawiają kawosze: kawa na ławę – czas wyłożyć wszystko na stół, bez owijania w bawełnę.

Wklejam jeszcze raz, bo admin chyba przez pomyłkę skasował normalny rzeczowy post, prawda?

Jeśli prezydent miasta mianuje w trybie bezkonkursowym zastępczynię dyrektora miejskiej instytucji, tzn. jednostki budżetowej, to czy wypada, aby dyrektor tej jednostki obdarowywał nowo powołaną zastępczynię kwiatami?

To pytanie dotyka kwestii zarówno etykiety urzędniczej, jak i potencjalnych kontekstów formalnych czy nieformalnych relacji w administracji publicznej.

1. Aspekt formalny

Jeśli mówimy o instytucji publicznej (jednostce budżetowej), to obowiązuje zasada przejrzystości, bezstronności i profesjonalizmu. Obdarowywanie nowo mianowanej współpracowniczki kwiatami nie jest zabronione, ale powinno być traktowane jako gest grzecznościowy, a nie wyraz podległości lub politycznej lojalności. Nie może też być odbierane jako forma pochlebstwa wobec osoby mianowanej poza konkursem.

Warto zaznaczyć, że:

* Prezydent miasta ma prawo powołać zastępcę dyrektora bez konkursu, jeśli ustawa nie nakłada obowiązku konkursowego trybu obsadzania tego stanowiska.

* Dyrektor jednostki budżetowej podlega prezydentowi miasta, więc sytuacja, w której dyrektor wręcza kwiaty osobie wskazanej przez prezydenta, może budzić wątpliwości co do niezależności i relacji służbowych, zwłaszcza jeśli jest to interpretowane jako nadmierna uległość lub aprobatywa dla kontrowersyjnego powołania.

2. Aspekt kulturowy i etykieta

W polskiej kulturze urzędowej (i szerzej – służbowej) wręczanie kwiatów z okazji objęcia stanowiska jest gestem spotykanym, choć częściej praktykowanym w przypadku awansu wewnętrznego, jubileuszu czy odejścia z pracy.

Wręczenie kwiatów może być postrzegane jako:

* Grzecznościowy gest powitalny, o ile ma charakter neutralny i nie przesadza z formą,

* Lub – w zależności od okoliczności i tonu sytuacji – jako gest nieprofesjonalny, zwłaszcza jeśli towarzyszy mu przesadna celebracja osoby powołanej poza konkursem.

3. Jak to może być odebrane

To, "czy wypada", zależy od kontekstu instytucjonalnego i otoczenia społecznego:

* Jeśli w jednostce panuje kultura organizacyjna przyjazna i otwarta, taki gest może być uznany za serdeczny i naturalny.

* Jeśli jednak sytuacja powołania budzi kontrowersje (np. brak konkursu, niejasne kompetencje osoby powołanej), to wręczanie kwiatów może być odebrane jako forma podlizywania się lub wyraz oportunizmu.

Podsumowanie

Czy wypada? – Można, ale należy zachować umiar. Gest powinien być dyskretny i uprzejmy, nie przesadzony. Należy też wziąć pod uwagę, jak taki gest może zostać odebrany przez zespół i czy nie zaszkodzi to autorytetowi dyrektora jako osoby odpowiedzialnej za profesjonalizm w jednostce.

Mając na uwadze zarówno neutralny, profesjonalny ton, jak i sytuację objęcia stanowiska w jednostce samorządowej bez konkursu, poniżej proponuję zwięzłe, taktowne i wyważone powitanie, które może być użyte w formie ustnej lub pisemnej (np. wewnętrznej notatki, komunikacie intranetowym lub krótkim przemówieniu powitalnym).

Propozycja neutralnego powitania:

Szanowni Państwo,

Z przyjemnością informuję, że z dniem 3 lutego 2025 r. stanowisko Zastępcy Dyrektora Centrum Rozwoju Lokalnego objęła Pani Marta Dobrowolska-Wesołowska.

Pani Marto, witamy serdecznie w naszym zespole. Życzymy Pani wielu sukcesów w realizacji zadań i satysfakcji z pracy na rzecz rozwoju lokalnego. Liczymy na dobrą współpracę, otwartą komunikację i wspólne działanie dla dobra naszej instytucji oraz mieszkańców Ostrowca Świętokrzyskiego.

Z wyrazami szacunku,

Marcin Marzec

Dyrektor Centrum Rozwoju Lokalnego

Kilka uwag praktycznych:

* Forma bez kwiatów i prezentów – wystarczy słowo powitania. Można przekazać uścisk dłoni i zaprosić do wspólnej rozmowy z zespołem.

* W razie potrzeby symbolicznego gestu – ewentualnie mały, neutralny upominek biurowy (np. notes z logo instytucji) jest bezpieczniejszy niż kwiaty.

* Wystąpienie wewnętrzne – jeśli powitanie odbywa się na spotkaniu zespołu, warto zachować ton rzeczowy, unikając komplementów lub przesadnej serdeczności.

Ciekawe ile kosztował taki bukiecik i kto za niego zapłacił, i ewentualnie w której kwiaciarni dokonano zakupu.

Radni, do dzieła! Pilnie potrzebna jest interpelacja do Rady Miasta – mieszkańcy mają prawo wiedzieć, dlaczego i za czyje pieniądze kupowane są kwiaty dla nowo powołanej zastępczyni dyrektora, której wybór przez prezydenta budzi kontrowersje, zwłaszcza że odbył się bez konkursu. Jak mawiają kawosze: kawa na ławę – czas wyłożyć wszystko na stół, bez owijania w bawełnę.

Badanie kompetencji przywódczych w organizacjach pozarządowych - Joanna Jękot-Łaźniak - rozprawa doktorska przygotowana pod kierunkiem prof. dra hab. andrzeja czajowskiego

Sfinansowano ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Fundusz Inicjatyw Obywatelskich NOWEFIO na lata 2021–2030

© Copyright by Narodowy Instytut Wolności

Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego, Warszawa 2024

ISBN 978-83-963801-3-5

doi 10.54253/NIW2024.Badanie

https://niw.gov.pl/wp-content/uploads/2024/06/Badanie_kompetencji_przywodczych.pdf

---

DOI (ang. Digital Object Identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany[1]. Organem zarządzającym systemem DOI jest Międzynarodowa Fundacja DOI (IDF), organizacja non-profit utworzona w 1998 roku.

System DOI w prosty sposób umożliwia odszukanie metadanych przypisanych do określonego identyfikatora, co jest nazywane jego „rozszyfrowywaniem”. „Rozszyfrowywanie” identyfikatorów DOI jest możliwe za pośrednictwem usługi internetowej oferowanej publicznie i bezpłatnie przez Handle System.

Adres URL dla danego DOI (przykładowo dla 10.1000/182) ma postać https://doi.org/10.1000/182 lub https://dx.doi.org/10.1000/182 (przestarzałe). Tak utworzone adresy URL można stosować jako odnośniki do docelowych obiektów na stronach www. W ten sposób można sprawdzić, że przykładowy identyfikator DOI: 10.1000/182 kieruje do opisu Podręcznika DOI https://doi.org/10.1000/182 Ponadto na stronach WWW serwisu DOI dostępne są wyszukiwarki obiektów DOI. https://pl.wikipedia.org/wiki/DOI_(identyfikator_cyfrowy)

doi 10.54253/NIW2024.Badanie

https://doi.org/10.54253/NIW2024.Badanie

https://dx.doi.org/10.54253/NIW2024.Badanie

https://youtu.be.com/j6Pttj4SPvM

---

Spis treści

Wstęp

Rozdział I Organizacje pozarządowe

Rozdział II Przywództwo

Rozdział III Kompetencje

Rozdział IV Badania metodą oceny Lider 360°

Rozdział VI Ocena umiejętności przywódców organizacji pozarządowych

Rozdział VII Ocena postaw przywódców organizacji pozarządowych

Zakończenie

Bibliografia

Spis tabel, wykresów i rysunków

Wstęp

Organizacje pozarządowe są coraz bardziej widoczne i ważne w społeczeństwie, ich obecność można zauważyć w wielu dziedzinach życia społecznego, ponadto często się o nich mówi i pisze. Pełnią istotne funkcje dla pojedynczych jednostek: afiliacyjne, ekspresyjne, pomocowe i inne. Mają również wpływ na gospodarkę: generują miejsca pracy, kształcą kadry, pobudzają rynek usług, przeciwdziałają negatywnym efektom samoregulacji rynku. Pełnią także funkcje społeczne oraz polityczne – umożliwiają współpracę między ludźmi, tworzą i różnicują opinię publiczną, podejmują rzecznictwo, by poprawić sytuację osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, działają na polu pomocy socjalnej. Troszczą się o wspólne dobro oraz kierunki zmian społecznych. Często są nazywane szkołami demokracji. Dodatkowo stanowią niebagatelne ogniwo w kształceniu liderów zarówno społecznych, jak i biznesowych oraz politycznych. Organizacje pozarządowe mogą w wielu sytuacjach być odpowiedzią na zawodność państwa i rynku. Coraz częściej mają też znaczenie w obszarze współpracy wielosektorowej, a co za tym idzie – w osiąganiu synergii publiczno-społeczno-gospodarczej.

Organizacjom pozarządowym zwykle ktoś przewodzi. Przywództwo to plasuje się między przywództwem politycznym a biznesowym, gdyż same organizacje pozarządowe umiejscawiane są w trójsektorowej gospodarce (trójsektorowym społeczeństwie) między sektorem publicznym a prywatnym (przedsiębiorstwami). (...)

Publikacja ma szanse stać się pomocą naukowo-dydaktyczną przy realizacji procesu kształcenia na kierunkach z obszaru nauk społecznych i humanistycznych. Równocześnie to przykład pracy, która w bardzo ciekawy i wielowątkowy sposób analizuje funkcjonowanie liderów w wybranych organizacjach pozarządowych. Pani doktor Joanna Jękot-Łaźniak w oparciu o autorską metodologię pokazuje zależności na styku: poziom kompetencji lidera a funkcjonowanie organizacji pozarządowej. W tym względzie książka może być pomocnym podręcznikiem, swoistym „drogowskazem” dla przyszłych liderów lokalnych organizacji pozarządowych. / z recenzji dr hab. Filipa Pierzchalskiego

(...) Pojęcie organizacji pozarządowych przybliżają cechy, którymi się je charakteryzuje. Na przykład według Komisji Europejskiej organizacjami tymi są te, które:

1. nie są utworzone w celu generowania zysku, to znaczy, że nawet jeśli mają pracowników otrzymujących wynagrodzenie i angażują się w działalność generującą przychody, to nie dokonują podziału zysków pomiędzy członków organizacji;

2. mają charakter dobrowolny, obywatelski;

3. posiadają formalną lub instytucjonalną tożsamość oraz posiadają dokumenty wewnętrzne (statut, który reguluje ich misję, cele i zakres działań itp.);

4. są niezależne, w szczególności od władz publicznych, przedsiębiorstw oraz partii politycznych;

5. wnoszą wkład w dobro publiczne.

Inną charakterystykę organizacji pozarządowych przedstawiają Mike Allison oraz Jude Kaye. Wskazane przez nich cechy to:

• pasja w realizowaniu misji – w większości w pracę w organizacjach zaangażowane są osoby, które mają misję bądź pasjonują się pewnym obszarem; utożsamiają się one z ideami i wartościami swojej organizacji; warto zwrócić uwagę na to, że w dużych i prężnych organizacjach (przypominających strukturą, zarządzaniem i codzienną pracą korporacje) pracuje coraz więcej ludzi, którzy pełnią stanowiska administracyjne i nie są powiązani z organizacją wyznawanymi wartościami czy misją,

• atmosfera niedoboru zasobów (ludzkich, finansowych, rzeczowych) – codzienność organizacji pozarządowych często polega na zmaganiu się z brakami; największą bolączką organizacji są braki środków finansowych, a także rąk do pracy czy sprzętów lub pomieszczeń do spotkań,

• swobodne i nieformalne struktury organizacyjne – organizacje pozarządowe cechują płaskie struktury zarządzania; pracownicy i przełożeni zwracają się do siebie po imieniu, relacje są przyjacielskie, a ubiór pozostaje nieformalny,

• napięcie między społecznym a ekonomicznym charakterem działalności (pomiędzy misją a finansami) – w związku z brakiem stabilności, ciągłości finansowej organizacje pozarządowe są zmuszone np. uogólniać swoje statuty; gros nowych organizacji formułuje cele statutowe możliwie jak najszerzej, po to by móc starać się o dofinansowanie w różnych konkursach; często z tego tytułu pojawiają się dysonanse, napięcia czy wręcz niezadowolenie, ponieważ organizacja musi zajmować się innym obszarem tylko dlatego, że w swoim priorytetowym nie uzyskała środków na działania,

• trudności w pomiarze wydajności i efektywności pracy – z jednej strony organizacje, szczególnie te, które realizują projekty społeczne, potrafią monitorować swoją wydajność i efektywność, ponieważ instytucje oraz organizacje grantodawcze nakładają sporo obowiązków związanych z dokumentowaniem efektów pracy; z drugiej strony organizacje działają w sferze społecznej, gdzie często trudno ocenić, na ile rzeczywiście trafnie zdiagnozowano potrzeby oraz skutecznie rozwiązano bądź choćby zminimalizowano problem,

• istnienie rad i zarządów oraz ich niejednoznaczne funkcje – z jednej strony dokumenty wewnętrzne (głównie statut) regulują cele i działania organów zarządzających czy kontrolnych w organizacji, z drugiej strony często pojawia się wątpliwość, na ile zarząd ma zajmować się bieżącym zarządzaniem (w tym np. pozyskiwaniem środków), a na ile powinien skupić się na strategii rozwoju organizacji,

• zróżnicowany poziom umiejętności pracowników – organizacje pozarządowe zwykle borykają się z licznymi zmianami pracowników oraz wolontariuszy; osoby, które zdobywają doświadczenie w organizacji, często odchodzą, głównie ze względu na niskie wynagrodzenie bądź przeważnie jego brak; z kolei organizacji nie stać na zatrudnienie specjalistów, stąd decydują się na samodzielne przygotowanie pracowników do poszczególnych zadań,

• zaangażowanie wolontariuszy – to najważniejsza siła organizacji, która często decyduje o jej znaczeniu oraz odnoszonych sukcesach; wolontariusz to ogromny zasób organizacji, zwłaszcza wtedy, kiedy jego motywacją jest fascynacja jej działalnością (...)

(...) Rodzaj prowadzonej działalności oraz przychody

Wszystkie badane podmioty prowadzą działalność statutową nieodpłatną oraz działalność statutową odpłatną. (...) W badanej grupie tylko Fundacja Arena i Świat prowadzi działalność gospodarczą, ale generowane z tego tytułu zyski są póki co sezonowe i wynikają z realizowania odpłatnych półkolonii w sezonie wakacyjnym. (...)