witajcie, chciałbym się zwyczajnie wyżalić, bo nawet nie mam komu :/
mam 24 lata i właśnie sobie uświadomiłem, że jestem na straconej pozycji, a mianowicie nie mam praktycznie żadnych znajomych, nie mówiąc już o bratniej duszy. do tego miejsca doprowadziła mnie nieśmiałość. raczej byłem wesołym chłopakiem, ale za bardzo zamkniętym w sobie.
nie przeszkadzało mi to, bo zawsze próbowałem zastąpić to czymś innym (przyszła praca i pieniążki to wiadomo coś się kupiło gdzieś się pojechało)
teraz coś się zmieniło, pragnąłbym porozmawiać z kimś, spotkać się, pospacerować, mieć dla kogo pracować i z kim spędzać czas. niestety przez brak znajomości i kontaktu ludzkiego zostałem sam jak palec. dotarło do mnie, że nie pieniądz w życiu nie jest ważny. gdy patrzę na swoich znajomych, chociażby na to ilu mają znajomych na FB to się za głowę łapie.
życie w samotności nie jest fajne, żadne xboxy nie zastąpią drugiego człowieka
Tak wiem sam jestem sobie winien, niestety cieżko jest to nadrobić, przynajmniej tak mi się wydaje.
bardzo chciałem to napisać, zawsze to troszkę lżej gdy można komuś opowiedzieć o swoim problemie, chociażby anonimowo.
Miałam podobnie w Twoim wieku. Czułam straszną pustke gdy zdałam sobie sprawę, ze tak napeawdę jestem sama. Znajomi zaczęli sobie układać zycie ze swoimi polowkami a ja sama i to jeszcze bez pracy. Wyjechalam wiec z Ostrowca, znalazlam pracę. W wieku 25 lat poznalam swojego meza, a dzis jestem mama cudownej coreczki. Jestem wreszcie szczęsliwa. Tak wiec wszystko przed Tobą. Masz nie juz 24 lata tylko dopiero 24!
Nie ma na to rady.Jedni rodzą się z talentem przyciągania kobiet i znajomych a inni nie.Tego się nie można nauczyć,to trzeba mieć od urodzenia.Ja już nie szukam kobiet.Są inne sposoby na samotność,czyli poświęcanie się innym osobom,działanie w stowarzyszeniach,w wolontariacie,także w Kościele.Nikt nie jest skazany na samotność,ale nie każdy może mieć kobietę i znajomych. Obranie tego kierunku i zdobywanie kolejnych doświadczeń przybliża cię do związku,jeśli nadal będziesz tego chciał.Ale to nie oznacza że to osiągniesz,bo może pojawić się inna przeszkoda.Łatwo mają tylko ci z darem ,czyli 20-letni podrywacze,klubowicze,itd.To są szczęściarze,nic nie robią a i tak pełno znajomych na FB i w realicie,ale ja im nie zazdroszczę,każdy ma swoje życie i inne cele i pragnienia.Trzeba zmienić spojrzenie.Najgorzej jest zamknąć się w domu i narzekać na los,albo szukać pocieszenia na czacie.Czat jak i FB potrafi nieźle zdołować-nie polecam!
