Takie słowa wypowiedział Kukiz na spotkaniu z wyborcami. To mi się podoba.
Link w następnym poście.
ALE POLSKA NIECH POZOSTANIE POLSKĄ.MY MYŚLIMY PO POLSKU.
Bardzo dobrze mówi. Chodz jestem wyborcą PiS popieram słowa Kukiza
Jestem za jak najbardziej, bardzo mądra i przemyślana idea.
To prawda, ma charyzmę, jakiej dawno nikt ze sceny politycznej nie miał. Oby ją mądrze dla dobra Rzeczpospolitej i jej Obywateli wykorzystał:
http://wiadomosci.onet.pl/kraj/cbos-najwieksza-sympatie-polakow-budzi-ruch-pawla-kukiza/9j10nd
A zemsta - przypuszczam - będzie słodka:
http://polska.newsweek.pl/tomasz-lis-w-tok-fm-o-zadzy-wladzy-pis-u-i-kukiza,artykuly,366559,1.html
Tak by mi się marzyło .....
Temat Diaspory Polskiej na świecie to marzenie każdego Polaka, ale czy uda się to nam osiągnąc? Wątpię jesteśmy narodem,który nie szanuje Swojej tożsamości za granicami kraju,szybko się asymilujemy z innymi narodami, przyznawanie do Polskości zamiast być zaszczytem,staje się tematem wstydliwym. Dlaczego tak się dzieje, bo jest jedna nacja licząca tyle lat co Świat, która nie pozwoli abyśmy stali się narodem samodzielnym. Macie przykłady antypolskości tego Wybranego Narodu ,gdy panował na świecie antysemityzm globalny,to ta Nacja była pasożytami społecznymi,nawet zastosowano w stosunku do nich Ustawy Norymberskie, a w USA wyznaczono im zawody jakie mogli świadczyć , zakazy pracy w administracji państwowej wyznania mojżeszowego,a w latach 1900-1924 wrecz zdarzały się pogromy.
Czy my jako naród Polski możemy stworzyć Diasporę Polską podobną do Żydowskiej- w dzisiejszym świecie jest to nie realne. Społeczeństwo nasze jest ubo0gie,biedne a dopóki pieniądz rządzi światem ,to możemy tylko marzyć o Diasporze Polskiej!
popieramy
Bardzo dobry wpis Wykluczony, choć nie w całości się z nim zgadzam.
Używając terminologii sportowej powiem, że tak się gra, na ile przeciwnik pozwala. Co to znaczy, że Żydzi nie pozwolą nam być narodem samodzielnym? Jest nas 38 mln i nie potrafimy, czy raczej elity władzy nie dbają o to abyśmy byli samodzielni, szczególnie w strategicznym dla kraju rynku finansowym. Liczy się jak zwykle pieniądz i nie tylko dla Żydów.
Ktoś już pisał w innym wątku na temat wzajemnego szacunku Polaków, a raczej
jego braku za granicą. Rozmawiałem z wieloma ludźmi na ten temat nie tylko z Europy i to się potwierdza. A Żydzi, trzeba przyznać są wszędzie i zawsze razem, bez względu na status społeczny. Oni siebie nie zdradzają, oni sobie pomagają. To jest inteligentny naród i wie, że tylko w taki sposób może przetrwać i zaistnieć na arenie międzynarodowej dbając o własną tożsamość.
Gdyby Polaków było tyle ile Żydów na świecie łącznie z Izraelem nikt by o nich nie słyszał i o ich holokauście. Mamy złe doświadczenia z epoki sarmackiej i Liberum Veto oraz te dobre z roku 1981 i jakie wnioski? Otóż grzechem nie jest popełnianie błędów, ale nie wyciąganie z nich wniosków i ich powielanie.
Amerykański antysemityzm. Nierozliczone dziedzictwo
Niemcy od kilkudziesięciu lat stawiają czoła antysemityzmowi i wymierzonym w Żydów zbrodniom lat 30. i 40. Do mniejszego stopnia problem antysemityzmu dostrzeżono również w Austrii. Za krzywdy, których doznali Żydzi ze strony chrześcijan przepraszał także papież Jan Paweł II. Z własnym antysemityzmem nigdy nie rozliczyli się natomiast Amerykanie. Zdaniem Stephena A. Allena najwyższy czas to zrobić.
śledź nowości w histmag.org:
Newsletter
Autorem artykułu jest Stephen A. Allen – niezależny amerykański historyk, absolwent University of Illinois w Chicago. Publicysta History News Service. Tekst został pierwotnie opublikowany w HNS pod tytułem Facing Anti-Semitism and American History. Przedruk i tłumaczenie za zgodą administracji serwisu w ramach rubryki Spojrzenie zza oceanu, mającej na celu prezentację polskiemu czytelnikowi przykładów amerykańskiej publicystyki historycznej. Tekst w przekładzie został skrócony względem oryginału. Podczas gdy inne narody były w stanie stawić czoła problemowi antysemityzmu, w Stanach Zjednoczonych w zasadzie kwestię tę zignorowano. Wprawdzie parę amerykańskich firm przyznało, że w latach 30. i 40. uczestniczyły w wykorzystywaniu Żydów jako niewolniczej siły roboczej i w zagrabianiu ich majątków, ale ogółem zdołały one zrzucić winę na swoich niemieckich kontrahentów i podwykonawców. W przeciwieństwie chociażby do Kościoła Katolickiego, Stany Zjednoczone nie mają przywódców, którzy przywiązywaliby dużą wagę do przeciwstawiania się dawnym moralnym błędom. A że żołnierze USA walczyli w drugiej wojnie światowej przeciw nazistom, to też Ameryka nigdy nie została zmuszona, tak jak Niemcy i Austria, do stawienia czoła historii własnego antysemityzmu. Byliśmy wówczas po tej dobrej, sprawiedliwiej stronie... czy mamy więc w ogóle za co przepraszać?
Wbrew pozorom, USA mają też swoją historię antysemityzmu. Podczas gdy władzę w Niemczech przejmował Adolf Hitler, Ameryka hodowała własnych antysemickich demagogów. Jednym z tych, którzy zyskali największy rozgłos, był katolicki ksiądz Charles Coughlin. Jego audycje radiowe przyciągały około 40 milionów słuchaczy. I choć kariery radiowej nie zaczynał jako siewca nienawiści wymierzonej w Żydów, to pod koniec lat 30. na porządku dziennym popierał nazistów i oskarżał Żydów o wywoływanie politycznych i gospodarczych problemów.
Amerykański antysemityzm mógł nawet do pewnego stopnia wpłynąć na to, co działo się w Niemczech. W 1920 roku „Dearborn Independent”, gazeta wydawana przez Henry’ego Forda, opublikowała serię artykułów opisujących złowrogi – i rzecz jasna kompletnie zmyślony – ogólnoświatowy spisek żydowski. Ford te same artykuły przedrukował później w książce zatytułowanej „Międzynarodowy Żyd: Największy problem świata” (The International Jew: The World's Foremost Problem). Książka ta została przetłumaczona na niemiecki i rozprowadzana przez nazistów. Sam Hitler stwierdził przy jednej okazji, że Henry Ford był dla niego inspiracją.
Oczywiście Stany Zjednoczone stanęły do wojny z nazistami, a amerykańscy żołnierze pomagali wyzwalać obozy koncentracyjne. Zarazem jednak niektóre z ówczesnych decyzji rządu USA w żadnym razie nie zasługują na pochwałę. Zauważmy, że Watykan przepraszał za brak dostatecznej reakcji na Holocaust, mimo że katoliccy księża i wierni uratowali życie setek tysięcy Żydów. Tymczasem Stany Zjednoczone zawracały Żydów próbujących szukać w USA schronienia i wprowadziły radykalne ograniczenia imigracyjne, tak by możliwie zmniejszyć liczbę żydowskich uchodźców w Ameryce.
Henry Ford. Słynny przemysłowiec... a zarazem zagorzały antysemita i inspiracja Adolfa Hitlera. Dawny amerykański antysemityzm jest dziś mało znanym tematem. Antysemityzm sam w sobie wydaje się zresztą problemem przeszłości, szczególnie w Ameryce. Takie myślenie to błąd. W samym tylko 1999 roku1 odnotowano cały szereg antysemickich incydentów: atak z bronią na żydowskie osiedle w Chicago dokonany przez Benjamina Smitha, atak na żydowski żłobek w Kalifornii, podpalenie kilku synagog. Do tego dochodzą bardziej subtelne formy antysemityzmu, takie jak choćby nazywanie przez przywódców politycznych i religijnych Ameryki „chrześcijańskim państwem”, a Amerykanów „chrześcijańskim narodem”.
Najwyższy czas by Stany Zjednoczone zrobiły coś ze swoim antysemityzmem. Konieczne jest przynajmniej przyznanie się do błędów przeszłości i skali dawnego antysemityzmu w USA. Historia krzywd, jakie spotkały czarnych i rdzennych Amerykanów jest dziś już dość dobrze znana. Historia amerykańskiego antysemityzmu – wciąż nie.
Niemcy, Austriacy i Kościół Katolicki do jakiegoś stopnia poradzili sobie z tym problemem. My też powinniśmy.
