Ostrowiec Świętokrzyski www.ostrowiecnr1.pl

Dla kotka czy dla pieska ta karma?

Prawo karmy mówi, że gdy piesek karmiony jest dobrą karmą, robi zdrową kupkę i jest szczęśliwy.

Karma kocia droższa od ludzkiej konserwy!

Czy rośliny mają duszę?

Żeby zjeść, najpierw trzeba zabić?

Czy lew jest kotem? Tak.

Czy krokodyl jest gadem? Tak.

Czy człowiek może zaprzyjaźnić się z krokodylem? Niezupełnie. Czy krokodyl może zjeść człowieka? Tak.

---

ChatGPT może popełniać błędy. Sprawdź ważne informacje.

-

Tak, piranie (piranhas) to ryby. Jeśli człowiek wejdzie do basenu pełnego piranii, mogą go poważnie pokaleczyć lub ugryźć, szczególnie jeśli ryby są głodne, ale rzadko dochodzi do całkowitego zjedzenia dorosłego człowieka.

Rekiny (sharks) to ryby (fish) i mogą zjeść człowieka (can eat humans) – ataki zdarzają się rzadko, ale są możliwe.

Delfiny (dolphins) to ssaki (mammals) i nie zjadają ludzi (do not eat humans) – w rzeczywistości czasem pomagają ludziom w wodzie.

-

Istnieją apokryfy przypisywane różnym postaciom z Nowego Testamentu

* Gospel of Thomas (Ewangelia Tomasza) odkryta w zbiorze Nag Hammadi library w 1945 r. w Egipcie. Tekst powstał dopiero w II wieku. Autorstwo przypisywano apostołowi Tomaszowi (Thomas the Apostle), ale nie napisał go naprawdę apostoł. Zawiera 114 powiedzeń Jezusa, często o charakterze mistycznym lub gnostyckim, symbolicznym. Dlaczego nie wszedł do Biblii: powstał za późno (po czasach apostołów), zawiera idee gnostyckie sprzeczne z nauką Kościoła, nie był powszechnie używany w pierwszych wspólnotach chrześcijańskich.

* Infancy Gospel of Thomas – opowiada o dzieciństwie Jezusa, z cudami i dziwnymi wydarzeniami, np. Jezus ożywia zwierzęta lub zmienia je.

* Acts of Thomas – opisuje misje Tomasza w Indiach, cudowne uzdrowienia i głoszenie Ewangelii.

Przykłady kontrowersyjnych logionów (sayings - powiedzeń):

1. Logion 7 – o lwie i człowieku (lion and man): „Błogosławiony jest lew, którego zje człowiek – a lew stanie się człowiekiem. Przeklęty jest człowiek, którego zje lew – a lew stanie się człowiekiem.” Interpretacja: symbol walki ducha z instynktami. Symbol duchowej przemiany – człowiek pokonuje instynkty. Nie chodzi o dosłowne jedzenie. W interpretacji gnostyckiej to symbol: człowiek „zjada” zwierzę → duchowe (wyższe) panuje nad zwierzęcą naturą; zwierzę „zjada” człowieka → człowiek staje się niewolnikiem instynktów. Dlatego tekst uznano za gnostycki i symboliczny, a nie za autentyczną naukę Jezusa — i nie włączono go do Biblii.

2. Logion 22 – o dzieciach i jedności (children and unity): „Gdy uczynicie z dwóch jedno (…) wtedy wejdziecie do królestwa.” / „Gdy uczynicie z dwóch jedno, gdy uczynicie wnętrze jak zewnętrze (…) i gdy uczynicie mężczyznę i kobietę jednym (…) wtedy wejdziecie do królestwa.” Interpretacja: typowa dla gnostyków idea zjednoczenia przeciwieństw. Symbol gnostyckiej idei jedności przeciwieństw.

3. Logion 114 – o kobiecie, która stanie się mężczyzną (woman becomes man): „Każda kobieta, która uczyni siebie mężczyzną, wejdzie do królestwa niebios.” Interpretacja: symbol przemiany duchowej według gnostyków; „mężczyzna” = doskonała duchowa istota, „kobieta” = stan niedoskonały/materialny.

Simon Peter (Szymon Piotr) powiedział: „Niech Mary Magdalene odejdzie od nas, bo kobiety nie są godne życia”. Jesus Christ (Jezus Chrystus) powiedział: „Ja ją poprowadzę, aby uczynić ją mężczyzną, żeby stała się żyjącym duchem podobnym do was, mężczyzn. Bo każda kobieta, która uczyni siebie mężczyzną, wejdzie do królestwa niebios”.

Jak to interpretują badacze: w gnostycyzmie „mężczyzna” oznaczał doskonałą, duchową istotę; „kobieta” symbolizowała stan niedoskonały lub materialny; więc chodzi o przemianę duchową, a nie dosłowną zmianę płci.

Dlaczego to kontrowersyjne: wygląda jak deprecjonowanie kobiet; pokazuje gnostycką symbolikę, która różni się od nauczania w kanonicznych Ewangeliach; dlatego tekst nie został włączony do Biblii.

-

Logion 108): „Kto pije z ust moich, stanie się taki jak ja; a ja stanę się nim.” To symboliczny język – chodzi o duchowe zjednoczenie z Jezusem.

-

## Apokryfy Judasza

* Najsłynniejszy: Gospel of Judas (Ewangelia Judasza) – odkryta w latach 70. XX w., opublikowana w 2006 r.

* Przedstawia Judas Iscariot nie jako zdrajcę, lecz jako tego, który wypełnia wolę Jezusa (fulfills Jesus’ will).

* Tekst gnostycki i kontrowersyjny (gnostic and controversial), sprzeczny z kanonicznymi Ewangeliami, dlatego nie został włączony do Biblii.

Apokryf Gospel of Judas – gnostycki tekst odkryty w latach 70. XX w., opublikowany w 2006 r. Przedstawia Judasza nie jako zdrajcę, lecz jako tego, który wypełnia wolę Jezusa, pozwalając mu przejść przez mękę i śmierć. To tekst kontrowersyjny, sprzeczny z kanonicznymi Ewangeliami.

---

Szymon Słupnik, znany jako Szymon Słupnik, praktykował bardzo ekstremalną formę ascetyzmu. Według źródeł historycznych:

* Początkowo wzniósł się na krótki słup i spędzał tam czas głównie na modlitwie i medytacji.

* Z czasem jego słup stał się wyższym filarem, nawet ponad 5 metrów, a później źródła podają wysokość około 15 metrów.

* Nie schodził regularnie na ziemię — spożywał posiłki, które były mu podawane z dołu przy pomocy kosza lub tacy, bez konieczności zstępowania.

* Zdarzały się krótkie wizyty na ziemi, ale były rzadkie; w większości życia pozostawał na szczycie słupa, co było symbolem całkowitego oderwania od świata i pełnej koncentracji na życiu duchowym.

Czyli w praktyce nie schodził na posiłki ani codzienne potrzeby, tylko korzystał z pomocy innych ludzi, którzy dostarczali mu jedzenie i wodę na szczyt słupa. Było to ekstremalne odosobnienie, znacznie przekraczające zwykłą eremitę lub pustelnika.

Życie Szymona Słupnika na słupie było naprawdę ekstremalne i ściśle rytualne. Oto szczegółowy obraz jego codzienności:

1. Miejsce i warunki życia

* Szymon mieszkał na drewnianym słupie, początkowo niskim, później coraz wyższym – niektóre źródła mówią o nawet 15 metrach wysokości.

* Na szczycie słupa była mała platforma, czasem tylko kilka metrów kwadratowych, ledwie wystarczająca do stania lub siedzenia.

* Nie miał żadnych normalnych wygód: brak łóżka, brak dachu, czasem tylko prosta osłona przed deszczem.

2. Posiłki i kontakt z ludźmi

* Nie schodził na ziemię regularnie. Jedzenie i woda były mu podawane z dołu przy pomocy kosza lub tacy.

* Ludzie przychodzili, by prosić go o modlitwę lub radę – Szymon odpowiadał, trzymając się swojej platformy.

* Jego życie było więc niemal całkowicie oderwane od świata, kontakty były minimalne i kontrolowane.

3. Modlitwa i praktyki duchowe

* Cały dzień spędzał na modlitwie, medytacji i pokucie.

* Nocami praktykował czuwanie, często stojąc lub siedząc w trudnej pozycji, by unikać snu.

* Jego celem było osiągnięcie duchowej czystości i całkowitej zależności od Boga, a słup był symbolem oderwania od ziemskich spraw.

4. Sen i odpoczynek

* Sen był bardzo ograniczony – czasem tylko kilka godzin dziennie, w pozycji siedzącej lub półleżącej na małej platformie.

* Ciało było wystawione na warunki atmosferyczne, co miało znaczenie duchowe – cierpienie ciała było częścią jego pokuty.

5. Znaczenie dla innych

* Mimo izolacji Szymon stał się sławnym autorytetem duchowym. Ludzie przychodzili z całego regionu, by go zobaczyć i uzyskać błogosławieństwo.

* Jego przykład inspirował późniejszych ascetów, którzy chcieli naśladować jego całkowite oderwanie od świata.

W skrócie: jego życie to ekstremalny eremityzm na „półce nad ziemią”, gdzie jedzenie i woda były jedynym kontaktem ze światem, a reszta dnia w całości poświęcona modlitwie i ascezie.

Jeśli chcesz, mogę też pokazać jak wyglądały jego relacje z wiernymi i pielgrzymami z dołu słupa, bo one były dość ciekawe i nieoczywiste. Chcesz, żebym to opisał?

22 Jezus zobaczył malców pijących mleko. Rzekł do swych uczniów: „Te maleństwa pijące mleko podobne są do tych, którzy weszli do królestwa”. Spytali Go: „Jeśli staniemy się małymi, wejdziemy do królestwa?” Odrzekł im Jezus: „Wejdziecie, jeśli macie zwyczaj czynić dwa jednością i stronę wewnętrzną czynić tak, jak stronę zewnętrzną, a stronę zewnętrzną tak, jak wewnętrzną, stronę górną jak stronę dolną, i jeśli macie zwyczaj czynić to, co męskie i żeńskie jednością, aby to, co jest męskie nie było męskim, a to, co jest żeńskie nie było żeńskim; jeśli będziecie mieli zwyczaj czynić oczy jednym okiem, a jedną rękę dacie w miejsce ręki i nogę w miejsce nogi, i obraz w miejsce obrazu – wtedy wejdziecie do królestwa”. Ten fragment nie ma swego odpowiednika w księgach kanonicznych. Słowa „czynić dwa jednością” ukazują bycie sprawiedliwym, godzenie zwaśnionych ludzi, łączenie poglądów małżonków w jeden wspólny pogląd na dany temat by nie było między nimi niezgody. Czynienie strony wewnętrznej jak strony zewnętrznej ukazuje brak obłudy / zakłamania. To co się czyni na zewnątrz musi być dokładnie zgodne z tym co się myśli. Nie wolno mówić co innego, a czynić co innego. To co się mówi, trzeba też i czynić, czyli jak kogoś upominamy, że używa wulgaryzmów, to sami również nie powinniśmy ich używać. Należy głosić tylko prawdę. https://epage.pub/doc/apokryf-ewangelia-tomasza-yl0g80krzr

Bążur, bążur, zasysam ostro żur,

w chłodny wieczór przy blasku starych chmur.

W misce odbija się gwiazd srebrny sznur,

a w brzuchu huczy potężna wichura - najwyższy czas nakarmić szczura.