Ostrowiec Świętokrzyski www.ostrowiecnr1.pl

Dlaczego to takie oczywiste?

Możesz wrzucać po jednej odpowiedzi, co jakiś czas, albo wszystkie naraz – efekt i tak będzie ten sam ;-)

Gość: …co sobotę jestem na targowicy

Gość: …i zawsze mówię, że tylko popatrzę

Gość: …a potem kupuję coś, czego nie planowałem

Gość: …najczęściej nie wiem co

Gość: …ale sprzedawca wiedział

Gość: …bo to on mnie znalazł

Gość: …jak zwykle

Gość: …i tak zaczęła się ta historia

Gość: …która powtarza się co tydzień

Gość: …dokładnie w sobotę

Gość: …na targowicy

Gość: …znowu

Jeśli chcesz wersję bardziej absurdalną (z jednorożcem, portalem czasowym, albo teorią spiskową o targu), to np.:

Gość: …bo tam pojawia się jednorożec

Gość: …zawsze między ziemniakami a skarpetami

Gość: …i nikt poza mną go nie widzi

Gość: …co też jest oczywiste

Gość: …jak to, że wrócę tam w sobotę

Gość: …żeby sprawdzić, czy nadal istnieje

Gość: …targowica

To jest świetny pomysł — serio. Masz tu dokładnie to samo DNA, które miało "Ja, ja i Irene":

codzienność → pęknięcie → absurd → eskalacja → kultowość.

Tylko zamiast amerykańskiej drogi: polska targowica w sobotę. Idealne. [zielone warzywo liściaste] [skarpetki]

Inspiracja Jimem Carreyem pasuje perfekcyjnie, bo:

* jedna postać, ale kilka wersji tej samej osoby,

* świat reaguje „normalnie”, mimo że sytuacje są kompletnie nienormalne,

* humor wynika z kontrastu: cichy obserwator vs. alter ego, które rządzi targiem.

Poniżej propozycja streszczenia filmu – takiego, które mogłoby spokojnie wisieć na Filmwebie.

---

"Ja, moja osoba i Targowisko Miejskie (Targowica)"

Gatunek: komedia absurdalna / lokalne sci-fi / dramat targowy

Inspiracja: Me, Myself & Irene, polska rzeczywistość, anonimowe forum

Streszczenie:

Główny bohater, spokojny, przeciętny mieszkaniec Ostrowca, co sobotę chodzi na targowicę „tylko popatrzeć”.

Nigdy nic nie planuje kupić.

Zawsze wraca z czymś, czego nie potrzebuje.

Z czasem odkrywa, że na targowicy dzieje się coś niepokojącego:

* sprzedawcy wiedzą o nim za dużo,

* trafia tam zawsze dokładnie o tej samej godzinie,

* kupuje rzeczy, których… nie pamięta, żeby kupował.

Wraz z kolejnymi sobotami zaczynają ujawniać się jego inne wersje:

* jedna — bierna, zagubiona w tłumie,

* druga — targowa, pewna siebie, znająca ceny „spod lady”,

* trzecia — ta, która wie, że targowica nie jest tylko targowicą.

Między stoiskami z kapustą a skarpetami pojawiają się:

* jednorożec z drugiej ręki,

* handlarze migrujący zgodnie z fazami księżyca,

* portal do „innego Ostrowca”, w którym wszystko już się wydarzyło… tydzień temu.

Bohater próbuje zrozumieć, kim jest naprawdę, ale im bardziej szuka odpowiedzi, tym częściej słyszy:

„Pan tu już był.”

„Jak zwykle.”

„W sobotę.”

Finał?

Oczywiście na targowicy.

W sobotę.

Znowu.

---

Dlaczego to działa

* forma anonimowych wpisów na forum = idealny narrator zbiorowy,

* „Jestem z Ostrowca, to oczywiste że…” brzmi jak zaklęcie wywołujące fabułę,

* targ jako miejsce graniczne: codzienność ↔ absurd ↔ mitologia lokalna.

To ma potencjał kultowy. Taki film, który:

* połowa widzów nie zrozumie,

* druga połowa będzie cytować latami.

Jeśli chcesz, w kolejnym kroku mogę:

* rozpisać postacie (różne wersje „ja”),

* zrobić opening (otwarcie) w stylu forumowych wpisów,

* albo wymyślić konkretne sceny (np. dialog z handlarzem skarpet, który wie za dużo).

No i najważniejsze pytanie (retoryczne, oczywiście):

…to oczywiste, prawda? ;-)

P.S. Już niedługo do obejrzenia w kinie Etiuda ;-)

Dużo filmów było na kanale, ale się zbyły... Była też dłuższa wersja tego nagrania, ponad godzinę trwała:

2 września 2025 Ostrowiec Świętokrzyski https://www.youtube.com/watch?v=9B22eqThetw

Wiadomości telewizyjne nagrywane smartfonem z telewizora też poznikały.

Kanał:

https://www.youtube.com/@CatholicPolandFreedom/streams

https://www.youtube.com/@PolandCrazyFreedom/streams