Ostrowiec Świętokrzyski www.ostrowiecnr1.pl

Męskich ukraińców na swoją wojnę i tam niech szaleją w obronie

A może podaż ile jest Polaków za granicą.

Nie ma wiarygodnych dowodów na to, że istniał ogólnopolski program, w ramach którego **wszyscy lub większość uchodźców z Ukrainy otrzymywała za darmo smartfony**.

To, co rzeczywiście miało miejsce, wyglądało inaczej:

* W pierwszych tygodniach po wybuchu wojny (2022 r.) część organizacji pozarządowych, firm telekomunikacyjnych i darczyńców przekazywała **telefony komórkowe lub smartfony wybranym osobom**, które ich nie miały – np. rodzinom z dziećmi, osobom starszym czy ludziom, którzy uciekli bez żadnego bagażu. Były to działania lokalne, a nie powszechny program państwowy. ([Gov.pl][1])

* Operatorzy komórkowi w Polsce bardzo szeroko rozdawali **bezpłatne karty SIM** z pakietami internetu i połączeń, aby uchodźcy mogli skontaktować się z rodziną. To było znacznie powszechniejsze niż rozdawanie samych telefonów. ([Gov.pl][1])

Na pytania szczegółowe:

**Jakie modele smartfonów rozdawano?**

Nie było jednego modelu. Organizacje korzystały z darowizn, więc trafiały zarówno używane, jak i nowe telefony różnych marek (Samsung, Xiaomi, Motorola, Nokia i inne). Nie istniał jednolity standard.

**Jaka była wartość jednego telefonu?**

Nie da się podać jednej kwoty. W zależności od darowizny mogły to być urządzenia warte od kilkuset do ponad tysiąca złotych.

**Kto je rozdawał?**

Przede wszystkim:

* organizacje humanitarne,

* fundacje,

* samorządy w pojedynczych projektach,

* firmy i operatorzy telekomunikacyjni,

* prywatni darczyńcy.

Nie był to program polegający na tym, że państwo kupiło i rozdało smartfony wszystkim uchodźcom.

**Ile rozdano i jaka była łączna wartość?**

Nie istnieje jeden oficjalny rejestr obejmujący wszystkie organizacje i darczyńców. W związku z tym nie można wiarygodnie podać łącznej liczby rozdanych smartfonów ani ich całkowitej wartości.

### Czy ubodzy Polacy również dostawali smartfony?

Tak, ale w ramach **innych programów** i według innych zasad.

Przykładowo:

* uczniowie z rodzin o niskich dochodach otrzymywali laptopy lub sprzęt komputerowy w niektórych programach edukacyjnych,

* osoby korzystające z pomocy społecznej mogły otrzymać sprzęt elektroniczny w ramach projektów finansowanych z funduszy UE lub prowadzonych przez organizacje pozarządowe,

* zdarzały się lokalne akcje przekazywania telefonów seniorom czy osobom wykluczonym cyfrowo.

Nie funkcjonował natomiast ogólnopolski program polegający na rozdawaniu smartfonów wszystkim ubogim Polakom.

Jeżeli spotkałeś się z twierdzeniem, że „każdy uchodźca z Ukrainy dostawał w Polsce nowy smartfon”, to nie znajduje ono potwierdzenia w dostępnych, wiarygodnych źródłach. Rozdawanie telefonów miało charakter ograniczony, prowadzony przez różne podmioty i skierowany do wybranych potrzebujących osób, a nie do wszystkich uchodźców. ([Gov.pl][1])

[1]: https://www.gov.pl/web/cyfryzacja/cyfrowa-pomoc-ma-realny-wymiar--wspieramy-ukraine "Cyfrowa pomoc ma realny wymiar – wspieramy Ukrainę - Ministerstwo Cyfryzacji - Portal Gov.pl"

Ciekawe, ilu pracowników ostrowieckiego MOPSu/CUSu zdałoby egzamin z człowieczeństwa? Wiem ponad wszelką wątpliwośc, że nie wszyscy zdali by taki egzamin.

Ilu pracowników ostrowieckiego MOPSu/CUSu nie ma wyższego wykształcenia?

Kiedyś pracownicy PUP w Ostrowcu twierdzili, że wśród osób bezrobotnych u nich zarejestrowanych nie ma osób z wyższym wykształceniem (czy to nie dziwne?), ale teraz już są i jest ich sporo - czy znajdą prae w Ostrowcu?

https://www.youtube.com/@LokalnaTV2009/search?query=kosiniak | Minister Pracy z wizytą w Ostrowcu Lokalna klika...pardon, Lokalna TV 25 listopada 2013 Z inicjatywy Jarosława Górczyńskiego, Posła PSL na Sejm RP i historyka Adama Jarubasa też z PSL, Marszałka Województwa Świętokrzyskiego w sobotę, 23 listopada do Ostrowca przyjechał lekarz bez specjalizacji Władysław Kosiniak-Kamysz, Minister Pracy i Polityki Społecznej https://www.youtube.com/watch?v=cTmQnESfTgg - na filmie widać Stanisawa Fiolika dyrektora MOPS, który za komuny był członkiem PZPR oraz Magdalenę Salwerowicz ówczesną prezes Agencji Rozwoju Loklanego sp. z o.o. (obecnie jest dyrektorką MOPS/CUS, bo została nia po znajomości bez konkursu).

20.03.2023 Cyfrowa pomoc ma realny wymiar – wspieramy Ukrainę. Łączność ze światem

Od pierwszego dnia wybuchu wojny w Ukrainie Cyfryzacja KPRM wspiera naszych sąsiadów – zarówno tych, którzy walczą za swój kraj, jak i uchodźców, którzy znaleźli bezpieczne schronienie w Polsce. „Oferujemy cały wachlarz wsparcia od rozwiązań legislacyjnych i technologicznych po dostawy sprzętu. Nasza pomoc jest skuteczna dzięki determinacji i zaangażowaniu wielu osób i instytucji w Polsce, a także Michajła Fedorowa – ministra cyfryzacji Ukrainy – i jego Zespołu. Za podjęty wysiłek pragnę podziękować zarówno stronie ukraińskiej, jak i moim współpracownikom. Jestem dumny i wdzięczny Wam za to, że zdajemy dziś celująco niełatwy egzamin z człowieczeństwa” – podkreśla Janusz Cieszyński, Pełnomocnik Rządu ds. Bezpieczeństwa.

W sierpniu 2022 r. Polska i Ukrainy podpisały Porozumienie w sprawie cyberbezpieczeństwa, którego celem jest wzajemne wsparcie w tym zakresie.

Wspieramy system łączności satelitarnej na Ukrainie. Tuż po rosyjskiej agresji wojskowej na Ukrainę Polska zaczęła dostarczać Ukrainie terminale Starlink, obsługujące zarówno cywilne, jak i wojskowe potrzeby komunikacyjne. „Polska przekazała Ukrainie ponad 10 tys. terminali. Jesteśmy największym dostawcą tej technologii na Ukrainę. Dzięki temu internet działa tam, gdzie została zerwana łączność, nawet na terenach, które kilka dni wcześniej okupowały rosyjskie wojska” – dodaje minister.

W Polsce powstało też mobilne centrum przetwarzania danych dla Urzędu Skarbowego Ukrainy. W listopadzie 2022 r. podpisano porozumienie, dające podstawę prawną do hostingu i obsługi mobilnych centrów przetwarzania danych. Jak podkreśla Cieszyński, Polska zapewniła bezpieczną lokalizację i sprzęt. Na terenie Polski działa również centrum służące do tworzenia i przetwarzania krytycznych danych dla jednej z kluczowych ukraińskich służb państwowych.

Od początku inwazji, Polska pełniła rolę koordynatora i hubu dystrybucyjnego. Przekazaliśmy sprzęt: laptopy, centra danych, stacje radiowe i systemy satelitarne. Koordynujemy także dostawy sprzętu elektronicznego z prawie 50 krajów świata.

Zaraz po rozpoczęciu inwazji, operatorzy telekomunikacyjni w Polsce prowadzili nieodpłatną dystrybucję kart sim dla obywateli UA. „To pozwalało ludziom skontaktować się z bliskimi, zlokalizować się wzajemnie” – wyjaśnia sekretarz stanu w KPRM.

Polska dla Ukrainy

Błyskawicznie wdrożono możliwość nadania numeru PESEL obywatelom Ukrainy, który uciekli przed wojną do Polski. Posiadanie numeru PESEL zapewnia ukraińskim uchodźcom płynną integrację z polskim systemem opieki zdrowotnej. W systemie widać tysiące wystawionych e-recept i dziesiątki tysięcy e-skierowań na szczepienie przeciwko COVID-19. Umożliwia też skorzystanie z benefitów pomocy społecznej czy założenie firmy w Polsce. Do tej pory wydano ponad 1,5 miliona numerów PESEL.

KPRM Cyfryzacja i Centralny Ośrodek Informatyki wspierały proces tworzenia i utrzymywania największych punktów obsługi nadawania numeru PESEL dla obywatela Ukrainy, m.in. na Stadionie Narodowym czy Tauron Arenie w Krakowie. Za swoje działania na rzecz Ukrainy COI otrzymał prestiżowe nagrody: Digital Excellence of the Year w kategorii Environmental & Social Impact oraz międzynarodową nagrodę Gartner Eye on Innovation Awards 2022. „Gratuluję wszystkim, którzy poświęcili swój czas dla tego projektu. Możemy być dumni, że mamy tak sprawnych i zaangażowanych specjalistów” – podkreślił minister.

W aplikacji mObywatel udostępniono elektroniczny dokument potwierdzający tożsamość uchodźcy „Diia.pl”. Był on wydawany osobom, które przekroczyły granicę polsko-ukraińską po 24 lutego b.r. w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy.

Jeśli ma to być satyra, najlepiej oprzeć ją na powszechnie znanych faktach i nie przypisywać konkretnej osobie nieprawdziwych cech. Oto krótki, humorystyczny felieton:

Recepta na urząd

Pewnego dnia lekarz został ministrem pracy i ogłosił, że urzędy pracy czeka prawdziwa rewolucja. „Proszę się nie obawiać” – powiedział – „najpierw postawimy diagnozę, potem wdrożymy terapię, a na końcu sprawdzimy, czy pacjent nadal stoi w tej samej kolejce”.

Dyrektorzy urzędów pracy spojrzeli po sobie z lekkim niepokojem. Dotychczas leczyli statystyki, teraz mieli leczyć bezrobocie. Bezrobotni zastanawiali się, czy dostaną skierowanie do pracy, czy może receptę na cierpliwość. Urzędnicy pytali natomiast, czy reforma będzie ambulatoryjna, czy jednak konieczna okaże się hospitalizacja całego systemu.

Minister zapewniał, że wszystko będzie „szyte na miarę”. Jedni usłyszeli program aktywizacji, inni garnitur. Formularzy przybywało szybciej niż miejsc pracy, ale za to każdy dokument miał zdrowy kolor i rokowania ostrożnie optymistyczne.

Morał z tej historii jest prosty: w administracji, podobnie jak w medycynie, postawienie diagnozy bywa łatwiejsze niż skuteczne leczenie. A każda zapowiedź „rewolucyjnej reformy” powinna mieć najpierw solidne badania kliniczne, zanim zostanie wypisana społeczeństwu jako cudowny środek na wszystkie problemy.